Ορισμός
Το Aave είναι ένα πρωτόκολλο αποκεντρωμένης χρηματοδότησης (decentralized finance - DeFi) που δημιουργεί on-chain αγορές χρήματος, όπου τα crypto assets μπορούν είτε να παρέχονται ως ρευστότητα είτε να δανείζονται με ενέχυρο το κατατεθειμένο collateral. Λειτουργεί μέσω smart contracts, τα οποία ορίζουν αλγοριθμικά τα επιτόκια με βάση την προσφορά και τη ζήτηση για κάθε υποστηριζόμενο asset. Το πρωτόκολλο είναι non-custodial, που σημαίνει ότι ο έλεγχος των κεφαλαίων γίνεται από τον κώδικα και όχι από έναν κεντρικό διαμεσολαβητή.
Ως μηχανισμός δανεισμού στο DeFi, το Aave συχνά ομαδοποιείται με άλλες αγορές πίστωσης που βασίζονται σε πρωτόκολλα, όπως τα Compound και Maker. Εστιάζει σε υπερ-εξασφαλισμένες (overcollateralized) θέσεις, όπου οι δανειζόμενοι «κλειδώνουν» μεγαλύτερη αξία από αυτήν που δανείζονται, ώστε να διαχειρίζεται ο κίνδυνος σε επίπεδο πρωτοκόλλου. Ο σχεδιασμός του επιτρέπει permissionless συμμετοχή, εντός των κανόνων που είναι κωδικοποιημένοι στα smart contracts του, σε ευθυγράμμιση με τις ευρύτερες πρακτικές της αποκεντρωμένης χρηματοδότησης (decentralized finance).
Πλαίσιο και Χρήση
Μέσα στο οικοσύστημα DeFi, το Aave αποτελεί βασικό δομικό στοιχείο (core primitive) που στηρίζει διάφορες στρατηγικές και προϊόντα, συμπεριλαμβανομένων αυτών που σχετίζονται με Yield Farming. Η ρευστότητα που παρέχεται στις αγορές του Aave μπορεί να αποφέρει μεταβλητές αποδόσεις, οι οποίες μπορούν να συνδυαστούν με άλλα πρωτόκολλα όπως τα dYdX ή Maker σε πιο σύνθετες DeFi κατασκευές. Οι μηχανισμοί επιτοκίων και το μοντέλο εξασφαλίσεων του επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο κινείται το κεφάλαιο σε διαφορετικές πλατφόρμες lending, συμπεριλαμβανομένων εναλλακτικών όπως το Compound.
Ο σχεδιασμός του πρωτοκόλλου συνδέεται εννοιολογικά με ευρύτερους κινδύνους του DeFi, συμπεριλαμβανομένων αυτών που μπορούν να οδηγήσουν σε Impermanent Loss κατά την παροχή ρευστότητας σε άλλες πλατφόρμες, παρότι το ίδιο το Aave επικεντρώνεται σε αγορές lending και όχι σε automated market making. Ως έννοια, το Aave αντιπροσωπεύει τη μετάβαση από κεντρικούς πιστωτικούς διαμεσολαβητές σε συστήματα πίστωσης που βασίζονται σε smart contracts, όπου η διαφάνεια, οι απαιτήσεις collateral και η δυναμική των επιτοκίων είναι ορατές και επιβάλλονται on-chain.